ULU CAMİİ KASİDESİ

Somuncu Baba


Bursa’nın gözbebeği¸ vakarsın Ulu Camii!…


Müminlerin gönlüne akarsın Ulu Camii!…



 


Gönül gözüyle bakan¸ hayır çıkarır şerden


Basiret nazarıyla bakarsın Ulu Camii!…



 


Affın habercisidir nedamet gözyaşları


Kalp göğünde şimşekler çakarsın Ulu Camii!…



 


Kör karanlığa inat¸ nur iner gül yüzüne


Hilâle ne yıldızlar takarsın Ulu Camii!…



 


Göz çanağı sel olur¸ şebnemler düştüğünde


Gönlümü hasretinle yakarsın Ulu Camii!…



 


Somuncu Babaların¸ minberinde izi var


Muhabbetin demisin¸ efkârsın Ulu Camii!…



 


Hakk’ı göremeyenler¸ at gözlüğüyle bakar


Söz tesir etmeyince bıkarsın Ulu Camii!…



 


Canlar kıyama durur¸ seher vakitlerinde


Kirlenen ruhumuzu yıkarsın Ulu Camii!…



 


Söz hükmünü yitirir¸ sükût dile gelince


Aydınlık sabahlara çıkarsın Ulu Camii!…



 


Vuslatın düğün bayram¸ hasretin dağ misali


Uzağına düşeni sıkarsın Ulu Camii!…



 


Sabrın yokuşlarından Mevlâ’m çıkarır düze


Yolsuzları yoluna sokarsın Ulu Camii!…



 


İlâhî sevdaları beslersin muhabbetle


Gül bahçesi misali¸ kokarsın Ulu Camii!…



 


O çifte minarenle elif misali durur…


Sadece Allah’a diz çökersin Ulu Camii!…



 


Alınlar secdedeyken¸ taş bile gelir dile


Bulut misali yaşlar dökersin Ulu Camii!…



 


Allah’ı zikretmekle kalp gülistana döner


Düğüm olmuş dertleri sökersin Ulu Camii!…



 


Ulûhiyet yalnızca Yaradan’ın sıfatı


Boynunu Hakk’a karşı bükersin Ulu Camii!…

Sayfayı Paylaş