SULTAN MEHMED REŞAD HAN/BEŞİNCİ MEHMED HAN

1111

Büyük emeklerin akim kaldığı,

Bir zamanda gelmiş Mehmed Reşad Han,

Bütün makamların yorgun olduğu,

Baskıyla ezilmiş Mehmed Reşad Han…

 

Altmış beş yaşında sunulmuş zehir,

Liyakatsiz amirlerle bir devir,

Nazik, hatırşinas, halim bir şair,

Merhametli kulmuş Mehmed Reşad Han…

 

Ağabey Hamid Han kalmış sürgünde,

Nice kâfir cirit atmış yurdunda,

Kosova’da yüz bin kişi ardında,

Namazını kılmış Mehmed Reşad Han…

 

Libya’yı kaybettik, Balkanlar gitti,

Şer güçler, devleti savaşa itti,

Üç kıtada süren hükmümüz bitti,

Kahrolmuş, ezilmiş Mehmed Reşad Han…

 

İttihat-Terakki, mason dostları,

Dağıldılar, deldirdiler postları,

Memleketi kurtarmaktı kastları,

Matemlerle dolmuş Mehmed Reşad Han…

 

Çanakkale’mizde Rab himmet ede,

Hıyanetler artmış hep gide gide,

Mücadele etmiş yedi cephede,

Düzeni bozulmuş Mehmed Reşad Han…

 

Yâdımdadır ceddim, hep Rahmet ile

Osmanlının yeter hastası bile!

Bir milyon fidanı döndükçe küle,

Hazin hazin solmuş Mehmed Reşad Han…

 

Gül Cemal’le kıtaları aşıyor,

Dokuz sene çaresizse koşuyor,

Altınlarda bile ismi yaşıyor,

Tuğrayla dizilmiş Mehmed Reşad Han…

 

Celil dua eder bütün atana,

Çocuklar yârenlik ediyor sana,

Bir türbe yaptırıp Eyüp Sultan’a,

Bizzat komşu olmuş Mehmed Reşad Han…

 

Sayfayı Paylaş