“SEN’İ” İSTER, BU CAN SEN’İ!..

Yâ Rab Sen’den lütuf, himmet;
“Sen’i”  ister, bu  can  Sen’i!..
Ne mal, ne mülk, ne bir şöhret;
“Sen’i”  ister, bu  can  Sen’i!..

Tecellî  kıl,  bu  aşk  Sen’in.
Gönlüm oldu sır mahzenin!..
Döndükçe  gam  değirmenin;
“Sen’i” ister, bu  can Sen’i!..

Yüküm  artar günden güne;
Ney  tek düştüm bu sürgüne!..
Kerem   eyle  şu  göçküne;
“Sen’i” ister, bu  can  Sen’i!..

Aşk  seyrinde yanan  kulum;
Dört  kapıdan  geçer  yolum!..
Sınandıkça  her  bir  hâlim;
“Sen’i”  ister,  bu  can Sen’i!..

“Kader”  dedin, nefes  verdin;
Her nefeste, bin ders verdin!..
Yedi  nefse, ne  ses verdin?
“Sen’i” ister, bu  can  Sen’i!..

Her  şey  fanî,  kalan  Sen’sin;
Beni,  aşka  salan  Sen’sin!..
Veren  Sen’sin, alan  Sen’sin;
“Sen’i” ister, bu  can  Sen’i!..

Sayfayı Paylaş