KUL OL, BİZE ALLAH YETER!..

KUL OL, BİZE ALLAH YETER!..

Hak nefhası, bil bu canı;
Kul ol, bize Allah yeter!..
Tut elinden gör zamanı;
Kul ol, bize Allah yeter!..

Tefekkür et, her fıtratı;
Olan, ölen mevcûdatı!..
Çöz, sende gör mu’cizâtı;
Kul ol, bize Allah yeter!..

Gönül, gözden çek nikâbı;
Oku, anla son kitabı!..
Duy “ne” diyor aşk erbâbı!..
Kul ol, bize Allah yeter!..

Cehd et, ara, bul Kâ’be’yi;
Secdede gör mertebeyi!..
Tevekkül et, duy cezbeyi;
Kul ol, bize Allah yeter!..

Ham, ne bilsin ehl-i hâli;
Candan yakın Zü’l-Celâl’i?..
Var mı “Kul”un tek emsâli?
Kul ol, bize Allah yeter!..

Tut “ipini”, Âdil’dir O;
Gafûr, Gaffâr, Celîl’dir O;
Duy, ne güzel Vekîl’dir O;
Kul ol, bize Allah yeter!..

Sayfayı Paylaş