II. Osman Han (Genç Osman)

Bir mâzi var, ağlamaktan bıkmadı,
Bize ne ibretler verdi Genç Osman,
O’nu anlayacak vezir çıkmadı,
Haset oklarını derdi Genç Osman…

Zinnureyn bir simâ, atik bir beden,
İstanbul boğazı buz tuttu neden?
Dedesi Fatih’in izinden giden,
Silsilenin eşsiz ferdi Genç Osman…

Mahlâsı Fârisî, Osman Çelebi,
Ona ilim, irfân vermiş Çalab’ı!
Ahmet Han’ı geçmek idi talebi,
Lehistan yayını gerdi Genç Osman…

On dördünde sultanların içinde,
On sekizde hazanların içinde,
Bir kuzuydu, sırtlanların içinde,
Ömrünü Hak yola serdi Genç Osman…

Kıydılar Hünkâra, yerlere düştü,
Sultan Ahmet’teyim, gözlerim şişti,
Bıyıkları henüz terlememişti,
Târifsiz zulümler gördü Genç Osman…

Hacca gitmek aşkı, bağrını deldi,
Şeytan, çerilerin aklını çeldi,
Amcası hastaydı, bir gitti geldi,
Beş sene saltanat sürdü Genç Osman…

Celil’im tartarak söyle sözünü,
Yedikule, zindan eder özünü!
Rabbim bilir her şeyin iç yüzünü,
Şehitler yurduna erdi Genç Osman…

Sayfayı Paylaş