GÜL BEYAZI! ..

Somuncu Baba


Zaman güle dönüp cana değende;


Gülün gül nefesi kana değende;


Hilâl¸ iki büklüm başın eğende;


Bu aşk¸ aşk derdimi cana götürür! ..



 


Karan böyle karmış varlık harcımı.


Yedi gök kaplamış¸ gönül burcumu!


Ya Râb¸ sana olan bu can borcumu;


Bahtım senden almış¸ sana götürür! ..



 


Bir sıcak sevdâdır bu ışık¸ bu renk;


Benliğimi saran uhrevî âhenk! ..


En kutsal amacı yüklenen bu denk;


Beni günden almış¸ güne götürür! ..



 


Gönül ihrâm giymiş bir gül beyazı;


Sıyrılmış beninden eyler niyâzı! ..


Bir ömrün en içli¸ en derin hazzı;


Beni benden almış¸ bana götürür! ..



 


Hayretle kuşandım¸ aşkla donandım;


Elest sürgünüyüm kulca dayandım! ..


Ölüm korkusuyla kaç kez sınandım?


Beni her bir nefes¸ O’na götürür! ..



 


Bu aşk rıhtımında ne nişan¸ ne nam;


Hikmet deryasında yol almış ilhâm! ..


Sonsuz ufuklarda kaybolan akşam;


Ömrün esrârını¸ sona götürür! ..

Sayfayı Paylaş