EY HİRA DAĞI !

Somuncu Baba


Senden bahtiyar dağ var mı acunda?


İnsan başka yâr arar mı acunda?


Bir sevda ki eser gönül burcunda¸


O gül tene değen taşı¸ toprağı.


Öpsün gözyaşlarım ey Hira Dağı.




 


Yeryüzü sancılı sararıp solmuş¸


Yollarda telaş var¸ zaman lal olmuş¸


Sana böyle ne güzel bir hal olmuş¸


Sevgilerin yeşerdiği mekansın.


Boynu bükük ötelere bakansın.




 


Pervaneler gibi renkler¸ kokular¸


Ufuklarda yankı bulurken 'Hû'lar¸


‘Ikra' dendi bitti bütün korkular¸


Sende esrar sende kanat sesleri.


Sende gizli aşkın nur akisleri…




 


Her gece kırkları alıp gidersin¸


O günlere dalıp¸ dalıp gidersin¸


Bizi hasretlere salıp gidersin¸


Dosta sinesini açan dağ sensin.


Rüyalarımızda uçan dağ sensin.




 


Mekke kalbte sızı¸ Medine hicret¸


Gözler ki içinde herşeyi seyret¸


Şefkâti¸ edebi¸ çileyi…seyret¸


Ne gördünse anlat ey Hira Dağı.


Olmaz O'nsuz hayat ey Hira Dağı…

Sayfayı Paylaş