EFENDİLER EFENDİSİ’NE

Somuncu Baba


-Kutlu Doğum Haftası nedeniyle-


 



İzin ver ummâna¸ ben de dalayım


Efendiler¸ efendisi Efendim.


Kalem âciz¸ yazan âciz¸ dil âciz


Efendiler¸ efendisi Efendim.



 


İnsanoğlu Sen’i¸ her dem okusun


Gergefinde ilmik ilmik dokusun


Güller bile Sen’den alır kokusun


Efendiler¸ efendisi Efendim.



 


Seninle yayıldı mârifet¸ sanat


Nedir küfürdeki bu kadar inat?


Zulümle dolmuştu bütün kâinât


Efendiler¸ efendisi Efendim.



 


Neler çektin neler¸ ehl-i küfürden


Sağırdan¸ dilsizden¸ kalp gözü körden


Medet umanlar var¸ hâlâ o şerden


Efendiler¸ efendisi Efendim.



 


İlimle¸ îmanla¸ şefkatle… doldun


Nur olarak doğdun¸ gül gibi soldun


Hem inse¸ hem cinne peygamber oldun


Efendiler¸ efendisi Efendim.



 


Hendek’te ağladın¸ Bedir’de güldün


İrşatla¸ tebliğle durmadan yeldin


Garip¸ gurebânın gözyaşın sildin


Efendiler¸ efendisi Efendim.


 



Sana hasret kaldı mihrapla/minber


Vahiyle yayıldı¸ o misk-i amber


Gönüller Sultanı ufuk Peygamber


Efendiler¸ efendisi Efendim.



 


Ne kadar methetsem az gelir seni


Aşkınla gark eyle¸ ne olur beni


İnsanlığa sundun¸ en “ekmel” dini


Efendiler¸ efendisi Efendim



 


Olan güzelliği¸ ben sende gördüm


Ümmetin olunca¸ murâda erdim


Tek örnek¸ tek önder Sen’sin Efendim


Efendiler¸ efendisi Efendim.



 


Yanık yüreklerde gül oldun açtın


Sevgi tohumunu kalplere saçtın


Sonunda¸ “Refik-i âlâ”ya uçtun


Efendiler¸ efendisi Efendim…


 



Bir canım var¸ Sana kurban Efendim…


Canımın Cânân’ı¸ Sen’sin Efendim…


En sevgili Sen’sin¸ Sen’sin Efendim…


Doğum günün¸ kutlu olsun Efendim…

Sayfayı Paylaş