CENNETMEKÂN SULTAN

CENNETMEKÂN SULTAN

Bir kartopu, bir asırdır büyüyor,
Büyüyor çığ gibi bir Ulu Hakan,
Varisleri feryadını duyuyor,
Cennetmekân Sultan, Abdülhamit Han!

Yıldız bahçesinde açan güllerde,
Cami, mektep, çeşme, köprü illerde,
Zümrüdü Anka’sın şimdi dillerde,
Cennetmekân Sultan, Abdülhamit Han!

Sanki nöbet bekler saat kulesi,
Destan olmuş otuz yılın çilesi,
Osmanlı’nın son sarsılmaz kalesi,
Cennetmekân Sultan, Abdülhamit Han!

Revaklarda, tavaflarda, saylarda,
Hatıran var, kahvelerde, çaylarda,
Medine’ye sessiz varan raylarda,
Cennetmekân Sultan, Abdülhamit Han!

Denizaltın hani, tayyaren nerde,
Mazluma yâr oldun, Siyon’a perde,
Göz nurun var nice ahşap eserde,
Cennetmekân Sultan, Abdülhamit Han!

Ferasetin mü’minlere kurs oldu,
Hedefimiz dünya oldu, Mars oldu,
Yaptıkların kaç nesile ders oldu,
Cennetmekân Sultan, Abdülhamit Han!

Bin beş yüz eseri, Celil ara bul,
Armasıyla bile eşsiz bir okul,
Ufku geniş insan, mütevazı kul,
Cennetmekân Sultan, Abdülhamit Han!

Sayfayı Paylaş