BARIŞMA

Somuncu Baba


Yoksulun kaderi boynunda yafta¸


Suçu karanlığa atan kirli yüz.


Ruhlarda uyanan tepkilere dek¸


Gölgelerin serin sessizliği güz.



 


Çıplak ağaçların kambur belleri¸


İçim kan ağlıyor sizi görünce.


Bırakın doğayı bir soluk alsın¸


Tükenip gitmeden bizlerden önce.



 


Elleri semada titreyen anne¸


Mavi hayallerin suskun tanığı.


Sona yaklaşırken yorgun bedenler¸


Saydam bulutlarda yürek yanığı.



 


Kırk yerden delindi göğün çatısı¸


Uçurumda utanç duyar akşamlar.


Dağlar ürperirken sular tutuşur¸


Yamalı astara döndü zamanlar.



 


Savaşın adını barış koydular¸


İştahı kabartır yer altı yağı.


Özgürlük güçlünün elinde kamçı¸


Sahte suratlarda saklı buzdağı.

Sayfayı Paylaş