BANA NE OLDU

Somuncu Baba


İçimde esmektedir fırtınalar¸ boralar¸


O yâr benim sinemi pare pare paralar.



 


Ne azad eder beni¸ ne de ülfet gösterir¸


Kâlbimi gündüz demez¸ gece demez yaralar.



 


Ben onun sevdâsından divâneye dönmüşüm¸


Kavuşmak hâyâlime olmazları sıralar.



 


İçimden konmak gelir bir kuş gibi camına¸


O tutar yollarını biraz daha ıralar.



 


Hep çocukça görüyor benim bu hâllerimi¸


Onun gönlü şâd amma ben bağlarım karalar.



 


Konuşamam yanında iç geçirir dururum¸


Bir şey demek istesem dil tutulur¸ duralar.



 


Hasreti hiç bitmiyor yanımda olsa bile¸


Bir gün görmesem onu zindan olur buralar.



 


Bir mehtâb gibi doğar geceleri ufkuma¸


Gözlerinde oynaşır menevişler¸ hâreler.



 


Ey İbrahim şifreyi çözmek imkânsız gibi¸


Baksana günden güne tükeniyor çâreler.

Sayfayı Paylaş