AFFET YÂ RABBİ!

Sana el açacak yüzüm yoksa da
Günahkâr kulunu affet yâ Rabb’i!
Mutlak doğru varken nefsime uydum
Garazkâr kulunu affet yâ Rabb’i!

Nefsi emmâreyi zannettim, ezdim
Şu fâni dünyanın zevkinden bezdim
Gül dalı dururken çöplükte gezdim
İsyankâr kulunu affet yâ Rabb’i!

Kınama kimseyi ne şunu, bunu
Boş yere geçirdin koskoca dünü
Zavallı bîçâre cehlin zebûnu
Cüretkâr kulunu affet yâ Rabb’i!

Hâlâ üstümüzde gölgesi Bedrin
Aldatmasın bizi ne olur vitrin
Verdin bunca nimet bilmedim kadrin
Şu nankör kulunu affet yâ Rabb’i!

Eninde sonunda bulurmuş eden
Kolay mı dayansın nârına beden?
Sâni’nin hünerin temâşâ eden
Sanatkâr kulunu affet yâ Rabb’i..!

Sayfayı Paylaş