DİVÂN-I HULÛSİ-Î DÂRENDEVÎ

Somuncu Baba

Es-Seyyid Osman Hulûsi Efendi (k.s)

Gönülden başka bir sevdâ çıkarsa
Mekân-ı maksad-ı aksâ gönüldür

Anı bir kimse taş urup yıkarsa
Denir yık Ka’be’yi yıkma gönüldür

Rızâ-yı Hakk’a ey cân sa’y edersen
Tut anın dâmenin ki tâ gönüldür

O bir sırr “küntü kenz” in mahzenidir
O bir dürr sûret-i ma’nâ gönüldür

Gönülde bir mekân tut lâ-mekân ol
Mekânsız lâ-mekân illâ gönüldür

Bu ay u gün dahi encüm ne varsa
Olara matla-ı mecrâ gönüldür

Harîm-i “kâbe kavseyn” ü “ev ednâ”
Ne kim varsa Hulûsî’yâ gönüldür

Sayfayı Paylaş