Dîvân-ı Hulûsî-i Dârendevî

somuncubaba somuncu baba hulusi efendi

Beni ey servi mecnûn eyleyen vechin hayâlidir
Yazılmaz söz ile denmez bu ne aşkın melâlidir

Girer meydân-ı aşka her taraf yâra sücûd eyler
Yine ol secdesi anın Hudâ-yı Zü’l-Celâlidir

Gözün görmez velî âlem sücûdu vech-i ârifdir
Ana âlem sücûd etse yine Hakk’ın kemâlidir

Göz ol göz kim görüp Hakk’ı kamu mahlûku Hakk bildi
Öz ol öz mü ki yârından cüdâ her ânı hâlîdir

Sücûd et Âdem’e tarh-ı suver kıl anda şekk etme
Ki vech-i Hakk’ın Âdem pertev-i aks-i cemâlidir

Sakın ta’n etmeğe aşk ehlini ey dil şürû’ etme
Ki zîrâ ehl-i aşk rindân-meşreb lâübâlîdir

Hulûsî kim ki kendinde şuhûd eyledi Allâh’ı
O cân erdi visale bulduğu yârın visâlidir

Sayfayı Paylaş