“VAHDET” DEDİM, DUYAN GELSİN!

“VAHDET” DEDİM, DUYAN GELSİN!

Nefs işleyen saf dergâhta;
“İbret” dedim, duyan gelsin!
Can seyrim var her izahta;
“Hikmet” dedim, duyan gelsin!

Nedir bu yol, bu hâl, bu tarz;
Sınanmaz mı, çok ile az?
Kul ol, Hakk’a eyle niyâz;
“Nusret” dedim, duyan gelsin!

Gönül yol al, tut zamanı;
Seyrinde duy, ilk beyânı!
İnceldikçe, gör mîzânı;
“Gayret” dedim, duyan gelsin!

Sen’siz değil, Levh-i mahfuz;
Aşka, böyle kaldım ma’rûz!
Yedi nefse eyle nüfuz;
“Halvet” dedim, duyan gelsin!

Bir hoş sadâ, sal menzile;
Ömür sığmaz, bu tahlile!
Aşk derdiyle düştüm dile;
“Himmet” dedim, duyan gelsin!

Mevlâ’m yazmış, budur kader;
Bul, Sen’dedir o nur gevher!
Rehberimiz, Hayrü’l-beşer;
“Vahdet” dedim, duyan gelsin!

Sayfayı Paylaş