BEŞÎR B. AKRABE بشير بن عقربة

Somuncu Baba

Bişr b. Akrabe’yi şöyle derken işittim:

“Babam¸ Hz. Peygamber (s.a.v.) ile birlikte katıldığı bir savaşta şehit düşmüştü. Bir gün Peygamber (s.a.v.) yanıma uğradı ve ben ağlamaktaydım. Benim başımı okşadı ve ağlamamamı istedi ve buyurdu ki:

“Benim¸ senin baban¸ Aişe’nin de annen olmasını istemez misin?”

Bunu duyar duymaz ben:

“Anam babam sana feda olsun¸ elbette isterim ey Allah’ın Rasûlü” dedim.

Adı  : Bahîr veya Buceyr idi¸ Hz. Peygamber (s.a.v.) Beşîr veya Bişr olarak değiştirdi.


Künyesi : Ebu’l-Yemân.


Lakabı  : Filistin¸ Filistinî yani Filistinli  .


Doğum yılı : Tespit edilemedi.


Doğum yeri  : Yesrib (Medine).


Baba adı  : Akrabe (Uhud Savaşı’nda şehit düştü.)


Anne adı  : Tespit edilemedi.


Eş(ler)i  : Tespit edilemedi.


Akrabaları : Tespit edilemedi.


Oğulları : Abdullah¸ Ukbe.


Kızları  : Tespit edilemedi.


Kabilesi : Cüheyne.


İslâm’a girişi: Hz. Peygamber (s.a.v.) Medine’ye hicret ettiğinde.


Sohbet süresi: Takriben 10 yıl.


Rivayeti : 2.


Yaşadığı yer : Medine¸ Şam¸ Remle ve Filistin.


Mesleği  : Memur.


Hicreti : Şam¸ Remle ve Filistin.


Savaşları : Tespit edilemedi.


Görevleri : Tespit edilemedi.


Fizikî yapı  : Tespit edilemedi.


Mizacı : Duygusal ama akıllı¸ müttakî ve açık sözlü biri.


Ayrıcalığı : Uhud yetimi idi ve Hz. Peygamber (s.a.v.) ile Aişe ona manevî ana-babalık etti.


Ömrü  : 85 civarında.


Ölüm yılı  : H. 85.


Ölüm yeri : Tespit edilemedi.


Ölüm sebebi : Yaşlılık.


Hakkında  : Bişr b. Akrabe’yi şöyle derken işittim:


“Babam¸ Hz. Peygamber (s.a.v.) ile birlikte katıldığı bir savaşta şehit düşmüştü. Bir gün Peygamber (s.a.v.) yanıma uğradı ve ben ağlamaktaydım. Benim başımı okşadı ve ağlamamamı istedi ve buyurdu ki:


“Benim¸ senin baban¸ Aişe’nin de annen olmasını istemez misin?”


Bunu duyar duymaz ben:


“Anam babam sana feda olsun¸ elbette isterim ey Allah’ın Rasûlü” dedim.


Hadisleri  : Abdulmelik b. Mervân¸ Amr b. Saîd b¸ el-Âs vefat edince Beşîr’e: “Ey Ebu’l-Yemân¸ bugün senin konuşmana ihtiyaç duymaktayım¸ kalk konuş!” deyince: “Ben Rasûlullah (s.a.v.)’ı şöyle derken işittim: “Kim sırf gösteriş ve kendini duyurmak amacıyla konuşursa¸ Allah onu kıyamet gününde gösteriş ve kendini duyurma mahallinde durdurur.” dedi (ve teklifi kabul etmedi.)


Sözleri  : “Hz. Peygamber (s.a.v.) eliyle başımı okşadı. Peygamberimizin başıma dokunduğu yerlerdeki saçlar siyah kaldı¸ diğer yerler ise ağardı. Dilimde de kekemelik vardı. Hz. Peygamber (s.a.v.) okudu ve düzeldi.”


 


Kaynaklar: Üsd¸ III. 264-265; Nubela¸ II. 413-426; İsabe¸ II. 320-3321; DİA¸ VI. 4; Sahabiler Ansiklopedisi¸ s. 45-46; Ahmed¸ Müsned¸ III. 500; İbn Tanrıverdî¸ En-Nücûmu’z-Zâhira¸ I. 84; Buhârî¸ et-Tarihu’l-Kebir¸ II. 78. no: 1751; İbn Asâkîr¸ Târîhu Dimaşk¸ X. 2988-302.

Sayfayı Paylaş