ÂMİR B. FÜHEYRE عامر بن فهيرة

Somuncu Baba

Cebbâr b. Sülmâ'nın attığı mızrak¸ Âmir'in sırtından girip göğsünden çıkınca Âmir: “Kazandım vallahi!” diye haykırdı. Onun son nefesindeki bu sözüne bir anlam veremeyen Cebbâr¸ günlerce bu sözü düşündü. Nihayet bu olayın tesiriyle Müslüman oldu. Amr b. Ümeyye ile Âmir b. Tufeyl¸ Âmir b. Füheyre'nin naaşının ön­ce göklere yükseldiğini¸ daha sonra ye­re indiğini gördüklerini söylemişlerdir. Ayrıca onun melekler tarafından gömüldüğü de rivayet edilmiştir. Talha¸ ona bazı ağır sözler söylemiş¸ bunun üzerine Hz. Peygamber (s.a.v.) Talha’yı &#822

Adı  : Âmir.


Künyesi : Ebû.


Doğum yılı : M. 585.


Doğum yeri : Ezd.


Baba adı  : Füheyre b. Beyâza.


Anne adı : Tespit edilemedi.


Eş(ler)i  : Tespit edilemedi.


Akrabaları : Medine’de Hâris b. Evs b. Muâz ile kardeş ilan edildi.


Oğulları : Mâlik¸ Sa’lebe.


Kızları  : Tespit edilemedi.


Kabilesi : Ezd’in Teym kabilesindendi.


 İslâm’a girişi : İslâm’ı ilk seçenlerden olup¸ zayıf kimselerden olduğu için hayli işkence gördü.


Sohbet süresi  : 23 yıl.


Rivayeti : Tespit edilemedi.


Yaşadığı yer  : Mekke¸ Medine.


Mesleği  : Hz. Aişe’nin anneden kardeşi olan Tufeyl b. Abdullah’ın kölesiydi. Hz. Ebû Bekir onu satın alıp azad etti. O da Hz. Ebû Bekir’e çobanlık yaptı.


Hicreti  : Medine.


Savaşları : Bedir ve Uhud.


Görevleri : Peygamberimiz Hz. Ebû Bekir’le birlikte Sevr Mağarası’na gizlendiklerinde¸ o sürüyle onların izlerini kapattı ve geceleri onlara yiyecek taşıdı. H. 4. senede Necidlilere gönderilen 70 kişilik irşad heyetinde yer aldı.


Fizikî yapı  : Siyahî idi.


Mizacı : Sabırlı¸ gayretli¸ hizmet ehli¸ iman ve teslimiyet sahibiydi.


Ayrıcalığı : Hz. Peygamber (s.a.v.) ve Ebû Bekir ile birlikte Medine’ye hicret etti. Okuma yazma bilmekteydi. Peygamberimiz hicret esnasında peşlerinden gelen Sürâka'ya verilecek bir güvence belgesi yazmasını ondan istemiş¸ o da bunu bir deri parçasına yazmıştı.


Ömrü : 40.


Ölüm yılı  : H. 4. sene.


Ölüm yeri  : Bi’r-i Maûne.


Ölüm sebebi : Pusuya düşürülerek şehit edildi.


Hakkında  : Cebbâr b. Sülmâ'nın attığı mızrak¸ Âmir'in sırtından girip göğsünden çıkınca Âmir: “Kazandım vallahi!” diye haykırdı. Onun son nefesindeki bu sözüne bir anlam veremeyen Cebbâr¸ günlerce bu sözü düşündü. Nihayet bu olayın tesiriyle Müslüman oldu. Amr b. Ümeyye ile Âmir b. Tufeyl¸ Âmir b. Füheyre'nin naaşının ön­ce göklere yükseldiğini¸ daha sonra ye­re indiğini gördüklerini söylemişlerdir. Ayrıca onun melekler tarafından gömüldüğü de rivayet edilmiştir. Talha¸ ona bazı ağır sözler söylemiş¸ bunun üzerine Hz. Peygamber (s.a.v.) Talha’yı “Yavaş ol¸ o Bedir’e katılmış biridir!” diyerek onu uyarmıştır.


 


Kaynaklar: İstîâb¸ no: 1830¸ s. 514; İsâbe¸ II. 256; Üsd¸ III. 136-137; DİA¸ III. 65-66; Sahabiler Ansiklopedisi¸ 85-86; Ahmed b. Hanbel¸ Müsned¸ IV. 176; İbn Sa’d¸ Tabakât¸ III. 230-231


 


Bir sonraki sahabî: Âmir b. Rabîa عامر بن ربيعة

Sayfayı Paylaş