Ömrümün Mânâsı

Ömrümün ahirinde gönlümde bir hülyâsın
Tevile sığmayacak hakiki bir rüyâsın

Aşk ilmini tahsile gözlerinle başladım
Daldıkça anladım ki sahili yok deryâsın

Ruhunu keşfettikçe bezm-i eleste gittim
Ruhumla aynı sesin sahibi tek belâsın

Bu nasıl imtihan ki cismine erişemem
Uzaklardan akseden İlâhî bir ziyâsın

Titrer mi gönlün aceb işittikçe âhımı
Her seher âsumânda aradığım mahyâsın

Hicrinle büyür aşkım cennette vuslat için
Şiirime gizlenmiş çözülmez bir mânâsın

Kâfî yarım kaldı âh mahşere dek sevdiğim
Sen gönlünü tam eden şiir misli leylâsın

Sayfayı Paylaş