MÜNACAAT

240 Dergi-60

Yâ Rab nice günahım isyanım var bilirim

Ammâ beni affeden Rahmân’ım var bilirim

 

Kendime varmak için nefsimden kaçmaktayım

Yaşadıkça hep tövbe imkânım var bilirim

 

Öyle bir çağa geldik arzın günah deryâsı

Şükür ki sende rahmet ummânım var bilirim

 

Beri kıl gönlümüzü heva ve heveslerden

Beni bana bırakma nisyanım var bilirim

 

Ne mümkün bilmek seni bildirmezsen kendini

Ruhundan üflediğin nişânım var bilirim

 

Sana ait gönlümü yalnız aşkınla doldur

Yolunda kurbân için tek cânım var bilirim

 

İlâhî gözyaşımı âteşine perde kıl

Kâfî gibi ne adım ne sânım var bilirim

Sayfayı Paylaş