LÂLELİ BABA

LÂLELİ BABA

Bir Sultan, bir çiçek, bir de evliya,
Üçüncü Mustafa, Lâleli Baba,
Kimin ihtiyacı olsa duaya,
Edermiş çok defa Lâleli Baba…

Şaşırmış Valide özüyle görüp,
Gözünü yumunca tavafa erip,
İstanbul’da iken, Mekke’ye varıp,
Giriyormuş safa Lâleli Baba…

İbreti âlemken bir tek sözüyle,
Zindana atılmış nefsin közüyle,
Asırlardan beri ahret gözüyle,
Bakar bu tarafa Lâleli Baba…

Lâle rumuzundan acep, cehdi ne?
Cami vakfedilmiş, O’nun bahtına,
Ne yalan dünyaya, ne de tahtına,
Yormamış hiç kafa Lâleli Baba…

Bu Veliler nerelere gitmişler,
Celil’in hep imdadına yetmişler!
Türbesini bile nakil etmişler,
Sürmemiş hiç sefa Lâleli Baba…

Sayfayı Paylaş