İHRAMCIZÂDE

Somuncu Baba

…İhramcızâde İsmail Hakkı Efendi’ye rahmetle…


Som altın hükmündeydi¸ hakikat çarşısında


Bahçemizde gonca gül¸ yârdı İhramcızâde



 


Utanma duygusunu nakşetti yüreklere


İffetin atan nabzı¸ ardı İhramcızâde



 


İçimizi ısıttı Hakk’a dair sözleri


Buz tutmuş zemheride hârdı İhramcızâde



 


Dünyanın kiri¸ pası değmedi üzerine


Gönül dağlarımızda kardı İhramcızâde



 


İrfan sofralarında kalplere azık oldu


Gönül yaralarını sardı İhramcızâde



 


Kapısını çalanlar hikmetle döndü geri


Yokluğun çarşısında var’dı İhramcızâde



 


Kula kulluk etmedi¸ eğilip bükülmedi


Hakikat ordusunda erdi İhramcızâde



 


Bir gönül adamıydı bu dünya gurbetinde


“Akıl nefsin yuları” derdi İhramcızâde



 


Gonca güller derendi¸ hakikat bahçesinden


Gönül gözünde ışık¸ ferdi İhramcızâde



 


Hoşgörü ve sevgide okyanuslar gibiydi


Öncelikle nefsini yerdi İhramcızâde



 


Elif gibi dik durdu zalimin karşısında


Çelikten bariyerdi¸ surdu İhramcızâde



 


Kalpleri aydınlattı imanın ziyasıyla


Karanlıkta dolunay¸ nurdu İhramcızâde



 


Son nefesine kadar hakikati savundu


Nice güzel hayaller kurdu İhramcızâde



 


Canına minnet bildi iman coğrafyasını


Her şeyden çok severdi yurdu İhramcızâde



 


İhlas üzre yaşadı¸ sebat etti imanda


Şeytana son darbeyi vurdu İhramcızâde

Sayfayı Paylaş