GÜLSÜN

Somuncu Baba


Gel ey güzel sîneme gayrı eş’ârım gülsün


Bahçemde eksilmeyen gül açmaz hârım gülsün



 


Ağarsın ufuklarım dağılsın ebr-i siyah


Yıldızlar görünmeyen şu âsumânım gülsün



 


Tut elimden ömrümce gül yüzün perde olsun


Çiçekler açılmayan elîm baharım gülsün



 


Bana zaferler va’d et kanlı aşk meydanında


Leylim zaten gülmedi bâri nehârım gülsün



 


Cem eyle tâ Havva’dan beri cümle güzeli


Yalnız sende gördüğüm gül-i ruhsârım gülsün



 


Tefsir etsin kitaplar bu aşkı tâ Sûr’a dek


Üstünde güller biten garib mezârım gülsün



 


Çekmesin bizden sonra cümle uşşâk bir hasret


Yetsin bunca feryadı şiir hezârım gülsün



 


Açılsın sekiz cennet mülkümüz olsun hepsi


Dünyada kan ağlayan ateş diyârım gülsün



 


Hani ümmet olam der cümle rusül Habîb’e


Hûblar sende yok olsun sevdâ gülzârım gülsün



 


Sensin âhir zamanın sühânın bînazîri


Zîrâ sana nasibtir Kâfî yaz yârım gülsün

Sayfayı Paylaş