GÜL MEVSİMİ

Somuncu Baba


Gün dönümü ufuktaki hâleye¸


Gül yüzünü desen desen işledim.


Saçlarından renk düşürdüm lâleye¸


Kahverengi gözlerini düşledim¸



 


Gül mevsimi karanfiller allandı¸


Kır çiçeği ebrûlendi¸ pullandı¸


Papatyalar beyaz giydi sallandı¸


Gelinciğin yaprağında kışladım.



 


Menekşeler pembelere büründü¸


Mor leylâklar kokuları süründü¸


Sarıçiğdem yaylalarda göründü¸


Kardelenle yürümeye başladım.



 


Su üstünde nilüferler yüzerken¸


Akzambaklar vadilerde gezerken¸


Sarmaşıklar duvarları bezerken¸


Umarsızca zorlukları döşledim.



 


Kar çiçeği¸ kış boynuzu¸ siklamen¸


Karlı dağın etekleri buz¸ çimen¸


Safran sarı duygularla gel hemen¸


Karlı kalker kayaları taşladım.



 


Gonca gülü kahverengi¸ sarıdır¸


İlkbaharın habercisi arıdır¸


Yaban gülü Nedimî’nin yâridir¸


Bülbül gibi yüreğimi haşladım.


Sayfayı Paylaş