BÜKEYR B. ŞEDDÂD بكير بن شداد

Somuncu Baba

Hizmet ettiği günlerde ergenlik çağına girince hanımların yanına girip çıkmasının doğru olmayacağını düşünerek bu durumu Hz. Peygamber (s.a.v.)’e söyleyince ona: “Allah’ım sözünü doğrula ve kendisini kurtuluşa erdir.” diye dua etti. Hz. Ömer döneminde bir Yahudi’nin¸ cihada gitmiş olan ve ailesini kendisine emanet eden bir arkadaşının hanımıyla ilişkiye girip bunu çirkin şiirlerle anlattığını görünce dayanamayıp onu öldürdü. Sonra bunu itiraf etti. Hz. Ömer onu haklı bularak cezalandırmadı. Düşmanı takip ederken Atlâl adlı atını coşkun bir şekilde akan Dicle

 


Adı : Bükeyr¸ Bükeyr b. Abdullah veya Bekir b. Şeddâh olarak da bilinmektedir.


Künyesi  : Tespit edilemedi


Doğum yılı  : Muhtemelen hicret öncesi


Doğum yeri : Tespit edilemedi


Baba adı : Şeddâd b. Âmir


Anne adı  : Tespit edilemedi


Eş(ler)i  : Tespit edilemedi


Akrabaları  : Tespit edilemedi


Oğulları  : Tespit edilemedi


Kızları : Tespit edilemedi


Kabilesi  : Leys kabilesinden


İslâm’a girişi: Çocukluğundan itibaren


Sohbet süresi: Birkaç yıl


Rivayeti  : Tespit edilemedi


Yaşadığı yer: Medine¸ Irak


Mesleği : Hizmetçilik¸ valilik


Hicreti  : Tespit edilemedi


Savaşları  : Kâdisiyye¸ Azerbeycan fethi


Görevleri  : Hz. Peygamber (s.a.v.)’in hizmetçilerindendi. Sa’d b. Ebî Vakkâs onu Irak’taki kabilesine vali yaptı.


Fiziki yapı : Tespit edilemedi


Mizacı : Cesur¸ emanet bilincine sahip¸ dürüst biri.


Ayrıcalığı  : Hz. Peygamber (s.a.v.)’in çocuk hizmetçilerindendir.


Ömrü  : 35-40 arası


Ölüm yılı : H. 22


Ölüm yeri : Azerbeycan


Ölüm sebebi: Şehit


Hakkında : Hizmet ettiği günlerde ergenlik çağına girince hanımların yanına girip çıkmasının doğru olmayacağını düşünerek bu durumu Hz. Peygamber (s.a.v.)’e söyleyince ona: “Allah’ım sözünü doğrula ve kendisini kurtuluşa erdir.” diye dua etti. Hz. Ömer döneminde bir Yahudi’nin¸ cihada gitmiş olan ve ailesini kendisine emanet eden bir arkadaşının hanımıyla ilişkiye girip bunu çirkin şiirlerle anlattığını görünce dayanamayıp onu öldürdü. Sonra bunu itiraf etti. Hz. Ömer onu haklı bularak cezalandırmadı. Düşmanı takip ederken Atlâl adlı atını coşkun bir şekilde akan Dicle nehrine sürmüş ve kendisini takip eden askerlerle birlikte geçmeyi başarmıştır. 


 


 


Kaynaklar: İsâbe¸ I. 89¸ 324; Üsd¸ I. 128; DİA¸ 484.


 

Sayfayı Paylaş